Η Ψεύτικη Πόλη

Και δεν σταμάτησε ποτέ να βρέχει

Και τελικά, από δω και πέρα, το παιχνίδι είχε μόνο ένα παίκτη. (ή και κανένα)

΄Οχι το δικό του σπίτι. Άλλωστε η είσοδος ήταν πολύ πιο ψηλά. Ίσως, ίσως, κάποτε να τα κατάφερνε, σκέφτηκε.

Και προχώραγε, σπρώχνοντας τη χαμένη του συνείδηση

Α, και να, στο βάθος, ένα μεγάλο ιστιοφόρο. Αλλά, με μαζεμένα τα πανιά

Kανείς δεν βρέθηκε στο δρόμο του. Μόνο άδεια από ψυχές σκαλοπάτια σ' αυτη την έρημη πόλη

Πολλοί, προσπάθησαν να φτάσουν στη Θάλασσα. Όμως, ήταν τόσο καυτή που το μετάνιωσαν. Και γύρισαν πίσω

Ονειρεύτηκα ταξίδια. Σε μέρη που πάντα ποθούσα να πάω -ίσως και να ζήσω για λίγο. Μακρυά απο εδώ. Αλλά, μάλλον, απλά τα ονειρεύτηκα

Πολλές φορές, είχε προσπαθήσει να ψαρέψει το φεγγάρι. Μάταια.

Μια πολύ ζεστή μέρα κρατώντας μια ομπρέλα στάθηκα λίγο πριν απ' τα σκαλοπάτια ενώ η πόλη γύρω μου έλιωνε